Achtergrond informatie over de
composities op de C/F gestemde harmonica
Boerendans
In de tijd dat ik accordeon speelde, stond er in een van mijn bundels deze
oude boerendans. Destijds was het nog wel een pittig stukje om foutloos op mijn
accordeon te spelen. Op mijn trekharmonica had ik 'm snel onder de knie.
Widzesang fan
't seemanswiif en de Mudgee Waltz
Het is alweer enige tijd geleden dat ik op een workshop in Pyptstjerk in
Friesland een prachtig boek kado kreeg: Fryslân sjongt en spilet.
Een tijdje geleden heb ik een liedje uit dit boek bewerkt voor de
trekharmonica, maar eerst nu beland het op mijn website omdat ik toestemming heb
gekregen van de Fryske Akademy om het te plaatsen. Het is een heel mooi
slaapliedje.
Van de andere kant van de wereld komt de Mudgee waltz. Ik ben bezig om een
tweede deel te maken van de bundel eenvoudige walsjes en dit word er
vermoedelijk een. Het is een leuk vrolijk walsje uit Australië. Op youtube staat
ook een versie: klik hier
als je dit filmpje wilt horen en zien
Isakas Karl
Hindrikas Vals en Planxty Irwin
Er zijn veel muzikanten actief op internet en daar ben ik heel blij mee.
Want net als ik zetten zij ook vaak bladmuziek op hun website. Vaak ontdek ik ze
per ongeluk , omdat ik op zoek ben naar een bepaald nummer. Zo vind ik onbedoeld
mooie stukjes muziek, zoals ook dit walsje wat oorspronkelijk voor viool
geschreven is.
Planxty Irwin is een oud Iers nummer, tik de naam bij Google in en je
hoort het nummer in vele variaties. Ik heb er voor gekozen om de bassen alleen
op de eerste tel te spelen.
Muneira
6/8 is een maatsoort die in het vierde lesboek regelmatig voorkomt. Menig
leerling geniet van het onder de knie krijgen van het ritme in de bassen en de
loopjes er tussen. Wellicht komt er nog wel eens een bundel van, maar voorlopig
pik ik zo af en toe een leuk exemplaar van internet om het te verspreiden onder
enthousiastelingen en uiteraard de bezoekers van mijn site. De Muneira is een
dans eigenlijk hoor ik hem nog sneller te spelen.
The Westphalia waltz, The Log drivers waltz, My sweet forget me not
Waar ik erg van kan genieten is, om op youtube wat rond te surfen, op zoek
naar leuk repertoire. Zo kwam ik recent op het kanaal van Poss Slaney
uit Newfoundland. Hij heeft een hele
trits filmpjes op zijn kanaal (newfieposs) staan, zowel op de twee als drie
rijer gespeeld. Bij een drietal mooie walsjes heb ik de bladmuziek gezocht en
bewerkt voor de CF.
Schottish
voor Marlies en Scottish Galicienne
Zoals ik al eerder schreef bij Le pere Jacques loopt mijn zoektocht naar
Schottish nogal uit de hand. Ik heb er inmiddels voldoende verzameld voor een
bundel. De verwachting is dat deze in januari of februari verschijnt.
Om niet over een nacht ijs te gaan heb ik collega's gevraagd om ze ook eens te
spelen, en tot nu toe heb ik alleen maar enthousiaste reacties gehad. Hun
reacties inspireerden mij om ook zelf eens een Schottish te maken, dat leidde
onder andere tot de Schottish voor Marlies. Zij is een van de
enthousiaste "proefspelers" en ik ben de laatste die dan niet iets voor haar
terugdoet.
Scottish Galicienne is een van de vele mooie Scottish die straks in de
bundel komt.
Le pere Jacques
Een enthousiaste leerling werd helemaal blij van een schottish. Dat zijn
vrolijke snelle nummers in 2/4 of 4/4 maat. En ik dacht laat ik eens op zoek
gaan naar een paar nummers voor haar en wellicht ook voor anderen. Zo begon mijn
zoektocht die alweer uit de hand aan het lopen is. Vermoedelijk komt er begin
volgend jaar wel een bundeltje van, want ik ben druk bezig alles uit te werken
en vooral aan het oefenen. Want Le pere Jacques is nog een redelijk eenvoudige.
An English Country
Garden
Kees Vermeulen, die al eerder een stuk instuurde (de wachtwals) stuurde me
recent een eigen bijdrage van een oud Engels liedje wat hij zowel op zijn
drierijer als op zijn tweerijer speelt.
Wanneer je de twee- en drierijer stukjes
vergelijkt, zie je dat hij om het stuk in beide versies goed te kunnen spelen,
met de F en de Dm bas heeft gespeeld. Beide stukjes klinken erg goed.
Serenata
Aviglianese
Een snelle leerling van mij
had een keer, om te proberen, op mijn Hohner Club gespeeld en was daar erg van
gecharmeerd. Op mijn spontane vraag of ze hem wilde kopen was het antwoord
gelijk ja. Daar moest ik even over nadenken. Diezelfde week trof ik ergens op
het internet eenzelfde model voor een redelijke prijs, waardoor ik besloot mijn
club met gedraaide vijf, want dat wilde ze graag, te verkopen. Speciaal voor
haar en haar maatje, die ook op een Club IIIM speelt heb ik toen de Serenata
Aviglianese uitgewerkt. Een Club IIIM is een driekorig instrument en wanneer je
het op driekorig zet, krijg je een klank die goed vergelijkbaar is met een
organetto. Zo kon ze gelijk de registers gaan gebruiken. Het nummer si ook op
Youtube te vinden gespeeld op een organetto:
http://www.youtube.com/watch?v=Er-AE6NJhLU
Gärdebylaten
Ik was vergeten om dit nummer
in deze rubriek te vermelden, maar dat heeft zo moeten zijn, want een van mijn
mailvriendinnen, heeft ondertussen voor mij uitgezocht waar de naam van dit
nummer vandaan komt. Zelf heb ik het nummer voor het eerst gehoord op Youtube,
daar staat het in verschillende variaties, typ Gärdebylaten in en als vanzelf
komen er verschillende versies te voorschijn. Maar dat is slechts het begin.
Vervolgens ben ik een zoektocht naar de bladmzueik begonnen en heb het bewerkt
(lees voorizen van cijfers) en ben gaan oefenen. Het heeft wel even geduurd
voordat ik dit nummer kon spelen, maar het is me gelukt!
Om terug te komen op mijn beginzinnen, rechtstreeks vanuit Zweden het antwoord
waar de naam Gärdebylaten vandaan komt:
"In the 19th century and before soldiers was hand picked in a system. Every
village had to hold and feed their group "Rote" (Route , french?) of soldiers.
Every year in May, when the seeds of grain where planted and before the
harvesting, the soldiers had to walk a long way to the central training ground
in the district and learn some new military tricks and orders. As they walked
fully armed and in their shiny uniforms they sang walking songs to ease the
march. When they were passing other villages they had to show from what village
they where and in some kind of proudness they sang Their Village's Soldiers
March. Finally at the arrival to the training ground they met Rotes from other
villages it was very important to sing it out loud and clear. "We are the best,
we are the champions" and so on, like a football theme or something..
Something to think of how to play it...
This is the one from Gärdeby. There are more marching songs from a lot of other
"Rotes".
Soldiers Joy
Dit nummer heeft hier lang rondgeslingerd in een versie in F, waardoor hij
voornamelijk op de binnenrij gespeeld werd. Dat speelde niet lekker, met die
gedraaide vijfde. Op een dag zat ik het nummer te spelen op de buitenrij en toen
liep die lekker door. Reden om hem in C uit te werken. als je je best doet kan
je dit stuk trouwens helemaal over een rij spelen.
Hab'mitleid
Ooit heb ik, toen ik nog regelmatig accordeon speelde, van een collega een boek
gekregen met Russische melodieën. Hab'mitleid was een van mijn
favorieten. Ik heb lang geaarzeld of ik het zou bewerken voor de trekharmonica,
omdat er twee halve noten inzitten. Maar het is zo'n mooi deuntje, dat ik dacht
laat de speler zelf maar beslissen of hij/zij het de moeite waard vind om te
leren. Ik speel het graag.
Mazurka a Jabot en Bouree soixante neuf
Voor leerlingen ben ik de bundels van Geert van de Elsacker aan het
uitwerken. Voor degene die de rijke armoede van de trekharmonica niet kennen heb
ik een paar nummers zowel in het CF als GC deel gezet.
Waltz of the Angels
Surfend over het internet kwam ik al eerder de Isabella Waltz tegen, ergens
op een concertina site in Amerika. Daar trof ik ook deze wals aan. Op youtube
staat een filmpje waarop deze wals gespeeld word op een prachtige oude
chemnitzer. Als je het wil zien kan je op deze link klikken:
http://www.youtube.com/watch?v=-NAhGDeGm-E
Aardig walsje en Na
de regen
Gezien het feit dat ik tegenwoordig een hele trits beginnende spelers
begeleid, heb ik voor hen en voor een ieder die ze leuk vind een paar eenvoudige
walsjes gecomponeerd
Wachtwals
Speciaal voor de C/F spelers onder ons heeft Kees Vermeulen zijn wachtwals
oorspronkelijk in G/C ook in C/F uitgewerkt. Zijn vraag was om ook te vermelden
dat je dit nummer ook met twee spelers kan spelen: de eerste neemt het hoge deel
voor zijn rekening en de tweede het lage.
Vlaamse gaai
Dit nummer heb ik vorig jaar zomer gecomponeerd toen ik een weekje in de
Achterhoek was, terwijl de Vlaamse gaaien zich tegoed deden aan de noten en het
brood in de tuin. Ik heb het nummer opgenomen in de bundel "eenvoudige melodieën
voor de trekharmonica". Zo is het ter ore gekomen van Kees Vermeulen en die wees
mij er op dat de bas begeleiding beter/mooier kon. Ik heb zijn versie naast de
mijne gezet. Hij heeft ook nog een variatie op de melodie ingespeeld, dat is de
derde mp3.
Tarantella Potentina
Tarantella's hebben mijn aandacht altijd wel gehad, maar verdwenen meestal
snel naar de map "daar moet ik ooit nog eens naar kijken" simpelweg omdat ik ze
te moeilijk vond. Maar geleidelijk aan ontwikkelt mijn spel zich en ben ik eens
gaan proberen om een hele bekende tarantella te spelen. Heel langzaam spelend,
kom je er achter dat er patronen in die muziek zitten die steeds weer terugkeren
en die redelijk goed te spelen zijn op je trekharmonica. En dan kun je langzaam
het tempo gaan opvoeren. Kortom inmiddels heeft dit stuk geruime tijd in de map
"studeerstukken" gezeten en nu heb ik maar eens besloten om anderen te
stimuleren om hem te gaan spelen. Bedenk wanneer je niet gelijk het resultaat
heb wat je op de mp3 hoort, dat ik de opname verschillende keren opnieuw heb
gemaakt en alle vloeken eruit gehaald heb, maar nu ben ik tevreden over het
resultaat. Hij is gespeeld op mijn Hohner IIIM de luxe en ik heb de klankkleur
aangepast door het register te veranderen, waardoor je een driekorige klank
krijgt met een lage derde tong erbij. Hierdoor lijkt het geluid meer op een
organetto, waarop veel tarantella's gespeeld worden.
Waltz for M
De afgelopen weken ben ik weer aan een nieuw project begonnen, namelijk een
bundel met walsjes maken. Met gevolg dat ik het hele net afstruin op zoek naar
mooie walsjes die ik kan bewerken om te spelen op de trekharmonica. Dat is een
tijdrovende, maar leuke klus. Als vanzelf leidt dat er toe dat ik dan soms denk:
"kan ik dat nou ook?" wanneer ik weer wat walsjes van anderen voorbij heb zien
komen. Zo is Waltz for M ontstaan. De titel verwijst naar mijn muze M.
Kermiswals
en Landler 2
Ik was in de stemming om een paar Landlers te componeren, nadat ik er heel
wat had beluistert op internet, compleet met videos en danspassen. Maar ja zoals
dat gaat ik kan me wel van alles voornemen, maar vervolgens componeer ik iets
wat veel meer lijkt op een Kermiswals. Maar als je vertrouwen hebt in je eigen
mogelijkheden en vooral ook geduld rolt er een dag later haast onverwacht niet
een maar twee Landlers uit. Er staat hier alleen Landler nr 2, omdat ik gevraagd
ben om een compositie te leveren voor het Diatonisch Nieuwsblad ...trots
trots... dat is dus Landler nr 1 geworden. Ergens in het najaar verschijnt hij
in het DN.
Landlers zijn oorspronkelijk Oostenrijkse volksdansen. Het is een klassieke dans
in die zin dat het een dans is waarin de meisjes zich aan de jongens laten zien
en omgekeerd de jongens zich tonen aan de meisjes.
Valse des adieux
Op Youtube.com trof ik een prachtig nummer aan Valse des adieux. Ik heb het
op noten gezet en voorzien van cijfers. Aan de speler op youtube heb ik
toestemming gevraagd voor plaatsing. Je kan het filmpje wat hij maakte bekijken
via de volgende link:
http://www.youtube.com/watch?v=k_EjGw-Tm20
Walsje in C
Het komt er niet zo vaak meer van dat ik op mijn C/F zit te componeren. De
A/D heeft veel terrein gewonnen. Ik gebruik mijn C/F tegenwoordig voornamelijk
om samen te spelen en lesgeven. Maar zo af en toe zit ik ook gewoon wat te
spelen, in dit geval zat ik te wachten op een leerling en ongemerkt rolde dit
walsje uit mijn mooie rode Hohner.
Bourree "de glind"
Recentelijk kreeg ik van Hannah een violiste met wie ik regelmatig
samenspeel een bundel te leen, het tweede rijnlands speelboek. Toen ik naar de
CD luisterde hoorde ik allerlei prachtige melodieën voorbij komen, een aantal
heb ik uitgewerkt voor de AD, deze bourree heb ik uitgewerkt voor de CF. Dit
nummer speelt heel lekker weg, omdat je de grepen makkelijk pakt.
Van de maker van het boek Leo Heijdra heb ik toestemming gekregen om een paar
nummers op de site te zetten.
Van Gert Jan Kamphorst kreeg ik recent een mailtje en die vertelde mij dat
Bourree "de Glind" niet zo heet, maar Bourree des Gars, een traditionele deun
uit de Morvan. Ik had al zo'n vaag vermoeden. Volgens hem is hij aan deze naam
gekomen omdat ze deze bourree regelmatig in "de Glind" speelden (een plek waar
de stichting volksmuziek regelmatig bijeenkomsten organiseert) en de mensen niet
de juiste naam wisten. Kortom ik heb de naam gewijzigd in de oorspronkelijke
naam.
De zaailing
Toen ik zo'n tien jaar geleden met mijn gezin in ons huidige huis kwam
wonen, stond er op het grasveldje een klein sprietje van zo'n 10 cm boven de
grond. Ik wilde het weghalen,maar mijn vriendin wilde het laten staan. Volgens
mijn buurman was het een zaailing. Waarmee hij bedoelde dat deze spriet
afkomstig was van zaad van een boom die bij hem in de tuin stond.
In de afgelopen jaren is deze spriet met ons meegegroeid. Mijn kinderen noemden
het de luizenboom. Elke zomer knipte ik keurig de uiteinden van de takken af,
omdat ze volzaten met luizen. De zaailing, die allang geen luizen meer heeft is
inmiddels een forse boom geworden, ik kan nog maar net bij de onderste takken.
Dagelijks geniet ik van deze boom, die een graag bezochte plek is van allerlei
vogels, en die ons heel zichtbaar bewust maakt van de seizoenen. In de zomer
biedt hij ons schaduw en nu in de herfst ligt de tuin vol met zijn bladeren.
Hij staat voor mij ook symbool voor het feit dat mijn vriendin vaak wijzer is
dan ik zelf meen te zijn. En het is goed dat ik daar regelmatig aan herinnerd
word. Dit walsje is aan deze mooie boom opgedragen. Het is in oorsprong
gecomponeerd op mijn steier, luister ook eens naar deze versie te vinden onder
de kop G/C/F/B harmonica.
Tenia
el pelo rubio en Opa vertel nog eens van vroeger.
Zij had blond haar (wat tenia el pelo rubio betekent) is een stuk wat ik
speciaal voor haar geschreven heb. Zij weet er van en was gecharmeerd van het
feit dat ik het aan haar opgedragen heb. Ze vond het erg mooi.
Opa vertel nog eens van vroeger lijkt wel wat op het voorgaande stuk, maar
doordat het een ander basritme heeft en in F geschreven is krijgt het een andere
sfeer, die in mijn ogen erg doet denken aan de verhalen van vroeger.
In
de schaduw van de oude citroenboom en de geur van kamperfoelie.
Al eerder inspireerden de boeken van Meir Shalev mij tot componeren (de vier
maaltijden). Recent heb ik het boek Fontanel gelezen en nog dezelfde dag rolden
beide nieuwe composities uit mijn A/D trekharmonica. Het zijn verhalen waar je
in verdwijnt. Ze roepen een sfeer op van een lome zomerdag waarin je naar
elkaars verhalen zit te luisteren onder een oude citroenboom. De geur van
kamperfoelie is een van die verhalen.
Hoewel ik het nummer in eerste instantie heb gecomponeerd op mijn A/D gestemde
trekharmonica bleek het ook mooi te klinken op mijn C/F. Reden om beide nummers
ook hier neer te zetten.
Walsje voor Floor
Mijn zoon Florian van bijna 14, lang haar en helemaal in de hip hop, zal
zijn vrienden niet wijzen op mijn site, dus ik kan met goed fatsoen een walsje
aan hem wijden. Het is gemaakt na een potje monopoly, terwijl de dames naar de
stad waren. Er heerste kortom een relaxte sfeer hier in huis en dat is terug te
horen in dit walsje.
Dubbel plezier
Dubbel plezier is een stuk waarvan ik al enige tijd geleden de basis had
gelegd, maar wat voor mijn gevoel niet af was. Pas toen ik de overgang met lange
noten er laatst bij maakte, naar het tweede deel, kwam het tot leven en zat ik
ongemerkt het geheel met veel plezier uit mijn hoofd te spelen. Het koste me nog
moeite om het op bladmuziek te krijgen, want iedere keer had ik weer een
variatie bedacht en wist ik niet meer hoe ik het nu precies wilde spelen. De
dubbele noten pakte ik iedere keer haast als vanzelf. Dat hoort zo bij dit stuk,
dat de titel niet veel anders kon zijn dan dubbel plezier.
De kleine bruine kruik (The
little brown jug)
Dit liedje (wat in oorsprong een drinklied is, de tekst is op internet te
vinden, onder de engelse titel) was een van de populairste nummers van een stel
jonge meiden die ik tot voor kort les gaf op de accordeon. De laatste tijd dat
ik hun les gaf, speelde ik o.a. dit nummer mee op mijn trekharmonica en dat ging
als vanzelf. Reden om het uit te werken voor de C/F en het toegankelijk te maken
voor voor mijn collega's.
Partons, la mer est
belle
Ik heb dit stukje gevonden op mijn zoektocht over het machtig mooie immens
grote web van internet. Op die site heb ik ook al allerlei andere
samenspeelnummers gevonden, traditionele muziek uit allerlei landen staan er
broederlijk naast elkaar. Dit stukje komt uit Canada. Op de MP3 speel ik keurig
het stukje volgens de bladmuziek die ik er van uitgewerkt heb. Maar inmiddels
heb ik het stuk helemaal naar mijn hand gezet, waardoor sommige noten langer en
andere korter duren, het geheel is in mijn ogen, maar vooral in mijn gehoor
uiteraard alleen maar mooier geworden. Met name in de loopjes wordt het geheel
daardoor sprekender en levendiger. Kortom voel je vrij om niet alle nootjes
keurig achter elkaar te spelen, maar maak er lekker muziek van.
Mazurka Albarracin, Canaria en
Italia
Op de site van Jos Gores
www.harmonica-oost.nl vond ik alweer enige tijd geleden een aantal prachtige
midis met mazurka's. Die hebben een tijdje in een mapje gestaan en een week of
twee geleden ben ik er eens echt naar gaan luisteren en kijken of ik ze ook op
de trekharmonica kon spelen. Het resultaat staat inmiddels op de site. Ik vind
het heerlijke nummers om te spelen, ze zijn wel pittig, in het begin moet je
even op de loopjes oefenen, maar daarna heb je ook een leuk stukje.
Rachel en Judith
De oplettende volger van deze site zal het wel opgevallen zijn, wederom een
titel waarin de naam Judith voorkomt en de vier maaltijden. Meer informatie
hierover vind je ook in het G/C/F/B gedeelte. Hoofdpersoon Judith uit het boek
de vier maaltijden raakt helemaal verliefd op het stierkalf Rachel. Ze behandelt
hem als een huisdier, gaat met hem wandelen aan een touw en zit vaak met hem te
spelen. Dit lied begint met dat ze elkaar roepen en vervolgens met elkaar gaan
wandelen en spelen.
Trekwals
De trekwals is een echte duw- en trekmelodie, die gelijk vertrouwd klinkt.
Vermoedelijk zitten er passages in uit andere nummers waardoor het zo bekend
klinkt, maar ik heb ze nog niet kunnen ontdekken. Tip: om extra lucht erbij te
pakken druk ik in de eerste regel bij de trekkende noten even de luchtknop
in. Als je goed luistert kan je het horen op de mp3 , je mist dan een bas in de
trek.
Aisling en Judith en de Sojcher
drinken samen
Toen ik Aisling gemaakt had, twijfelde ik of ik niet ongemerkt een
bestaand Iers nummer had gemaakt. Er komen namelijk passages in voor die lijken
op bestaande nummers. De inspiratie kwam uit een digitaal traditioneel songbook
met wel 8000! nummers wat ik op internet vond en waar ik in de toekomst
vermoedelijk nog wel vaker inspiratie uit zal putten. De titel verwijst naar een
van de hoofdpersonen (een Iers meisje) uit een bekend boek van Meave Binchy. Het
schijnt te betekenen droom, visioen en .. inpsiratie. kortom een toepasselijke
titel. Mocht je interesse hebben in dat digitale songbook laat me dat dan even
weten, dan mail ik de link waar je het kan downloaden.
Over het nummer Judith en de Sojcher drinken samen verwijs ik naar
notities bij de bladmuziek voor G/C/F/B daar staat het hele verhaal over het
prachtige boek 'de vier maaltijden' wat me inspireerde tot dit en andere
nummers.
Wilde wingerd,
Fluitekruid, Lavatera en Variatie op een thema
Wilde wingerd is het pittigste stuk van deze serie nieuwe nummers. Met name
het tweede deel kostte me grote moeite om onder de knie te krijgen. De loopjes
klinken prima, maar liggen blijkbaar niet in een logisch verband. De mp3 opname
moest verschillende keren over.
Fluitekruid en Lavatera zijn peanuts vergeleken bij de Wilde
wingerd. Gewoon lekker weg spelende nummers.
Zoals je merkt hebben de nummers allemaal plantennamen op de laatste na. Dat
komt door de wilde wingerd in mijn tuin. Die stond de afgelopen maand regelmatig
heen en weer te zwiepen in de striemende regen terwijl hij ondertussen zijn
prachtig gekleurde herfstblad verloor. Zo kwam ik in de stemming voor
plantennamen. De andere namen zijn puur op mijn gevoel gekozen, zonder verdere
bij betekenis.
Variatie op een thema vond ik toen ik het klaar had te eenvoudig. Gevolg
is dat het me dan te weinig uitdaagt en ik het meestal daarna niet meer speel.
Dus ging ik er meer kleur in brengen in de vorm van loopjes. Toen bedacht ik dat
ik beide stukken ook gewoon onder elkaar kon zetten. Zo kan je zien hoe deze
compositie tot stand gekomen is. Maar vooral kan je zien waar de variaties
aangebracht zijn.
Na het feest, der August tanzt
en Middernacht
Rustige nummers keren voortdurend terug in mijn repertoire. Na het feest
en middernacht zijn er twee. Het zijn de nummers die ik speel na een
dag werken en waarmee ik al spelende de rust in me voel neerdalen.
Middernacht is de uitwerking van een van de vele halve stukken die hier
rondslingeren, alleen het intro is overeind gebleven, maar het gaf me de
inspiratie om de rest erbij te maken. In het GCFB gedeelte staat dit stuk in de
toonsoort G geschreven, dat klinkt ook erg mooi vind ik zelf. In dat deel staat
ook de mp3 versie van Der August tanzt dit stuk is ook op mijn
steier gemaakt, maar is ook prima op de C/F te spelen.
We
gaan weer naar zee en Walsje voor Guusje
Ik heb sinds kort een andere computer, met Windows XP en hoorde hoe de media
player mijn midifiles weergaf. Nou niet echt mooi. Afgeknepen nootjes. Dat horen
dus de meeste van jullie. Om die reden heb ik deze twee nummers zelf ingespeeld
en in MP3 formaat op de site gezet. Dat klinkt gelijk vrolijker. En dat past wel
bij deze zeemansdeun.
Ooit toen de trekharmonica nog niet in mijn bestaan was, speelde ik accordeon en
gaf, voor mijn plezier, hier in huis les op dit instrument. Een aantal van deze
leerlingen volgt nog steeds les. Zij hebben mijn ontwikkeling op de
trekharmonica van nabij meegemaakt. Guusje is een van de meest trouwe en
enthousiaste leerlingen en heeft sinds deze zomer ook een trekharmonica.
Walsje voor Guusje is speciaal voor haar gemaakt. Ze zal er nog wel
flink op moeten oefenen, maar dat vind ze niet erg, integendeel.
Hijsen
die zeilen en La Habana
Ik heb Hijsen die zeilen gemaakt, ergens op een van die warme zomerdagen in juli.
Ik wilde een nummer maken waar wat meer vaart in zat, dit is het resultaat. De
titel bedacht ik pas enige weken later toen ik het stuk 'bijgevijld' had en in
de gaten had dat het wel wat weg had van een zeemanslied.
'La Habana' is geheel en al gemaakt op mijn club model. Het heeft me enige
tijd aan inspiratie ontbroken. Of wellicht beter ik vond niets wat ik maakte
goed genoeg. Wanneer je trouwens last hebt bij het spelen van die enkele noot
die je moet trekken in die loopjes, overweeg dan eens de aanschaf van een
clubmodel, (zie zonodig het cijferschrift onder Hohner club). Ik heb er hier nog
een staan die te koop is.
Toen ik dit lied aan een van mijn meest kritische luisteraars lied horen (mijn
vriendin) was ze gelijk enthousiast: "Wat een lekker vrolijk deuntje!"
Dan heb ik het grootste compliment binnen. Zij wilde ook wel de titel verzinnen,
ach na zo'n compliment doe ik niet moeilijk. 'Havanna' vond ze mooi, ik heb er
de Spaanse variant van gemaakt La Habana.
Varen
bij zonsondergang.
Ik heb dit nummer op mijn steier gemaakt, maar met wat vingerzetting
wijzigingen is het ook goed te spelen op de C/F. Een rustig nummer, zoals ik er
de laatste tijd al meerdere gemaakt heb. Ik zit qua componeren blijkbaar in
rustig vaarwater op het moment. Een MP3 versie van het nummer op de steirische
harmonica is te beluisteren op het G/C/F/B gedeelte.
La
sortie de classe, onder de appelboom
Mijn zoon maakte recent zijn waarschijnlijk laatste schoolreisje, want
volgend jaar stapt hij over naar de middelbare school. Ik heb er een liedje bij
gemaakt. Gezien het feit dat het nogal frans klinkt heb ik in het franse
schoolboek van mijn dochter de titel er bij gezocht.
Onder de appelboom is in oorsprong gemaakt voor de steirische harmonica
daar kan je ook een MP3 van het nummer horen, past bij een mooie zomeravond,
liefst als het al een beetje donker begint te worden. De titel verwijst naar een
mooi gedicht van Rutger Kopland, dat staat bij mij in de bundel 'ik heb de
liefde lief' maar is vast ook elders te vinden.
Langs de oude trekvaart, de withals vliegenvanger en Ga maar met ons mee.
Ik heb de laatste tijd regelmatig verzoeken gekregen van trouwe bezoekers of
ik de nummers die onder het G/C/F/B gedeelte staan zou willen omschrijven naar
de C/F. Hoewel dat wel enig werk is, gaat het er toch uiteindelijk om dat de
bladmuziek op mijn site tot leven komt. Kortom ik heb een en ander om geschreven
voor de C/F. Het omschrijven hangt voor mij voornamelijk samen met hoe klinkt
het op mijn C/F en blijft het in redelijk makkelijke grepen te spelen.
Achtergrond informatie van deze nummers vind je op het G/C/F/B gedeelte, evenals
een MP3 versie van de stukken.
Lente
dans
Dit nummer stond al enige weken in de wacht. Het was nog niet helemaal af.
Het geheel liep niet vloeiend. En wederom heb ik er verstandig aan gedaan om het
even te laten rusten. Want vorige week lukte het me om er een soepel lopend
geheel van te maken. De laatste twee regels zijn een herhaling van het begin,
maar dan met dubbele noten. Ik maakte het af terwijl de zon vrolijk scheen en de
planten in de tuin in rap tempo staan te groeien. Kortom het is weer lente.
Dwalen
op de heide
Het kan je moeilijk ontgaan zijn wanneer je een vaste bezoeker bent van deze
site dat ik sinds kort ook op een andere diatonische harmonica speel, nl de
steirische. Om mij dit instrument eigen te maken zit ik vnl langzame walsjes te
componeren. Dwalen op de heide is er een van. Er staat bij de steirische een MP3
versie om te beluisteren. Hij klinkt ook goed op mijn club, vandaar dat ik de
cijfers aangepast heb voor de C/F. De titel? Kwam zo maar in me op, hij past keurig in de eerste vier maten. Het begin van een liedje?
Hace
sol (de zon schijnt)
Dit nummer is echt ontstaan doordat ik zat te spelen met mijn trekharmonica.
Ik heb het pas een week later op papier gezet. Veel van wat ik speel haalt nooit
het papier, maar dit bleef maar terugkeren. Vooral die stukjes zonder bassen met
van die opmaatjes met korte noten en dan zo'n uithaal: heerlijk! Ik ben de
meeste tijd bezig geweest om dat goed op bladmuziek te krijgen. In mijn hoofd
klopte het wel, maar om het goed te vertalen was een hele klus. De titel
verwijst naar die mooie felle voorjaarszon die steeds voelbaarder wordt en de
droom in zich draagt van een mooie periode die voor ons ligt.
El
campo en Rona
Over El campo valt weinig te vertellen. Terwijl buiten de regen in
bakken uit de hemel valt zit ik een dromerig lied over het platteland te
schrijven (want dat betekent el campo). Ik wist gelijk dat dit lied el campo
moest heten, vraag me niet waarom. Vergezichten met kleine dorpjes in de verte,
graag nog een mooie trage rivier door het landschap en verdwenen ben ik in el
campo.
Let op het basritme. In het hele stuk staan wisselbassen. En .. neem genoeg
lucht als je begint!!
Uit de bibliotheek had ik ter inspiratie wat muziekboeken gehaald. Waaronder een
met klezmermuziek. In de voorjaarsvakantie zat ik wat te klooien op mijn
trekharmonica en ineens had ik een prachtige klezmermelodie. Totdat de familie
thuiskwam en mee begon te zingen! Ik bleek een bestaand nummer te hebben
gecomponeerd. Grote hilariteit, behalve bij de trotse componist, die het wiel
had uitgevonden. Och ja, schrale troost ik had het nog niet onder mijn eigen
naam op internet gezet. Het nummer wat ik later die dag maakte kende gelukkig
nog niemand: Rona. Een droevig meeslepen lied. Het is genoemd naar een personage
uit het boek, 'de grote vrouw' van Meir Shalev. Een Israelische schrijver die ik
zeer waardeer. Hij omschrijft Rona als mijn gewezen vrouw, huidige geliefde en
toekomstig ongeluk.
Correcties
in 72 Ans en Lise tanzt
Een oplettende collega mailde mij twee kleine fouten. In de samenspeelversie
van 72 Ans staan in partij 1 en partij 2 twee verschillende tempo's. Het juiste
tempo moet zijn 150. In Lise tanzt staat in maat 20 het cijfer 6 bij een g, dat
moet uiteraard een 5 zijn. Beide fouten zijn inmiddels gecorrigeerd.
Wisseldansje
en Ojos Verdes
Het kan jullie haast niet ontgaan dat de lay-out gewijzigd is van de
bladmuziek. Deze zo op het eerste gezicht kleine wijziging bleek een
gecompliceerd werkje. Met dank aan Tjerk Knop voor zijn goede adviezen.
Belangrijkste reden voor de lay-out wijziging is het feit dat de baspartij
complexer wordt. Bij de vorige lay-out was daar geen ruimte voor. Ik hoop dat
een ieder de verandering kan waarderen.
Wisseldansje is een eenvoudig melodietje waarbij het venijn in de onderste
basregel schuilt. De baspartij bestaat uit wisselbassen en daar ontleent het
liedje ook zijn naam aan.
In Ojos verdes heb ik die wisselbastrend gelijk maar voortgezet, maar dat hoeft
niet perse. Ik heb het lied gemaakt op een regenachtige zondagmiddag, terwijl
mijn lief tegenover mij zat te tekenen. Zij keek mij op een bepaald moment aan
verdiept in haar tekenwerk terwijl er een groene glans in haar ogen scheen Een
prachtige blik zo verdiept, contemplatief. Ik had gelijk een mooie titel voor
mijn lied.
72
Ans en diep in de nacht
Recent werd mijn schoonmoeder 72 jaar oud. Ik heb het getroffen met haar,
zij is alles behalve het cliche beeld van een schoonmoeder. Zij was een van de
eerste die genoot van de klank en de melodieën die uit mijn trekharmonica
kwamen. Hoogste tijd en een mooi moment om voor haar een vrolijk liedje te
componeren. Ze mocht zelf de titel bedenken. Een titel met een dubbele
betekenis, Ans is niet alleen haar naam, maar betekent in het frans ook jaar.
Diep in de nacht is een getransponeerde versie van Coen mediteert wat ik in bes
heb geschreven voor mijn Club model enige tijd geleden. De titel 'diep in de
nacht' verwijst naar
een liedtekst. De tekst heb ik geschreven voor een feestavond van het shantykoor
waar ik deel van uit maak. Met veel gevoel voor drama werd dit dramatische lied
gezongen door een stel ruwe zeebonken. Wanneer je ook de zang gebruikt, is het
verstandig om de lange noten een maat in te korten en het tempo in zijn geheel
iets te verhogen.
Een
vrolijk begin en Herinnering
Op oudejaarsdag was ik 's middags een uurtje alleen in huis. De kinderen
speelden buiten in de sneeuw, mijn vrouw deed nog even een boodschap. Op het
fornuis pruttelde de soep. Langzaam begon het te schemeren. Een heerlijk moment!
Als vanzelf werd 'een herinnering' geboren. Althans de ruwe versie.
Op nieuwjaarsdag terwijl menigeen nog aan het bijkomen was van een lange nacht,
of wellicht keek naar Jet Zoon (had ik opgenomen) zat ik nog wat te schaven aan
'herinnering'. Toen ik daar tevreden over was, rolde er iets heel anders uit
mijn trekharmonica, vrijwel het tegenovergestelde. Allemaal korte noten, het
klinkt wel vrolijk. Vreemd genoeg kon ik maar geen titel bedenken, die kwam pas
een week later, toen ik het stuk zat uit te werken achter mijn computer.
Tjerk Knop mailde mij met een goede tip om de korte noten ook in de midi
harmonicaversie kort te laten klinken, een prima tip vandaar dat 'Een vrolijk
begin' in de harmonicaversie staat en niet zoals eerdere nummers in de
pianovariant.
Der
Vagabund en Lise tanzt
Ik zit nog middenin de landlersfeer zoals je merkt bij deze twee nummers.
Het speelt zo lekker die loopjes en het is in een rustig tempo. Die combinatie
spreekt mij wel aan. In "Der Vagabund" heb ik de loopjes gecombineerd
met een passage waarin lange noten voorkomen (even ademhalen).
"Lise Tanzt" is een stukje wat ik zelf erg fraai vind klinken en wat,
althans in mijn hoofd, blijft hangen.
Wederom heb ik de midifile in piano gezet om de korte noten goed te laten
klinken. Het nadeel is dat de lange noten niet zo goed uitkomen. Tja, een midi
heeft allerlei voordelen, maar ook zo zijn beperkingen. Als je echt wilt weten
hoe het moet klinken adviseer ik je om de CD te kopen.
Lise
en Goldmund
Het is alweer enige tijd geleden dat ik mijzelf de vraag stelde wanneer noem
je een muziekstuk nu een mazurka, een landler of een polka. Inmiddels ben ik een
stapje verder. Internet is een prima leermeester voor een onderzoekende geest.
Zo vond ik een prachtige site van Rene Senn (ik heb hem toegevoegd aan de links,
hij heet Alpenlandische Volksmusik). Hier staan een serie landlers, vaak
tweestemmig, die mij een prima idee geven hoe een landler moet klinken. Zij
vormden mijn inspiratiebron voor Lise en Goldmund. De titels komen uit Herman
Hesse's boek 'Narciss und Goldmund'. Van Lise is er ook een tweede partij
gemaakt die is te vinden bij 'samenspelen'. Integenstelling tot voorgaande
nummers wordt de melodie niet door de harmonica maar door de piano gespeeld op
de midifile. De reden is dat de noten kort het mooiste klinken en bij de
harmonica klank worden ze te veel uitgerekt.
Vrijdag
en Een walsje voor Agaath
Soms componeer ik een nummer, zonder dat ik ook maar een idee heb hoe het
moet heten. Dan wacht ik rustig tot mijn dochter Rosa uit school komt. Nadat zij
klaar is met haar enthousiaste verhalen over vriendinnen, proefwerken enzo vraag
ik haar om even te luisteren. "Geen titel zeker? is dan meestal het
antwoord met een blik van dat regel ik wel effe. Hoe ze het doet weet ik niet,
maar telkens komt ze met een passende titel, die ik zelf nooit had kunnen
bedenken. Dit keer was het Vrijdag. Rare titel vond ze zelf, maar hij was wel
goed.
Let even op in de een na laatste maat worden drie grondbassen gespeeld F C en A
in de laatste maat alleen een grondbas F. Een afsluitend loopje.
Agaath is een vriendin van mij en wanneer ik bij haar langsga neem ik altijd
mijn trekharmonica mee. Onder het genot van een kopje koffie luistert ze graag
naar mijn composities. Ze vind dat ik altijd te vroeg stop met spelen, dat zijn
de echte liefhebbers! Recent was ze blij verrast dat ik een nummer aan haar
opgedragen had. Een lieflijk vrolijk eenvoudig nummer wat ik wel vond passen bij
haar. Ik ben inmiddels bezig om een tweede partij er bij te maken, maar die is
nog niet klaar. Bijgaand een foto genomen door Agaath bij haar thuis, spelend op
mijn Hohner Club IIIM de luxe.
Adios
Ik zit nog even in de tangosfeer. De titel kwam in me op zodra ik het stuk
afhad en het in een keer gespeeld had. Wellicht is de titel niet alleen
toepasselijk gekozen voor dit lied, maar ook voor mijn stemming, want ik merk
dat er weer plaats is voor andere melodieën. En de praktijk leert dat er dan
weer hele andere muziek te voorschijn komt uit mijn harmonica. De tijd zal het
leren!
Esta
bien en La chica
Soms zit ik een hele middag (overigens met veel plezier) intens te prutsen.
Allerlei halve regels, rare loopjes in 3/4, 4/4 en 2/4 maat. Wanneer ik een dag
later naar al die cijfertjes kijk (die ik tegenwoordig noteer in een oud
rekenschriftje van mijn zoon) snap ik vaak niet wat ik geprobeerd heb. Maar vaak
zijn ze de opmaat voor iets nieuws. Zo stond daar tussen al die cijfertjes de
eerste regel van La chica. En als ik dan die eerste regel een paar keer speel,
komt de rest er vanzelf achteraan. Terwijl een dag daarvoor ik geen cijfer
verder kwam.
Esta bien kwam diezelfde dag er in een keer uit en was goed, niks meer aan
veranderd. Blijkbaar moet er in mijn hoofd allerlei voorwerk verricht worden,
voordat er een resultaat uitkomt.
Voor diegene die in Has venido
lopen te stoeien met de bassen is Esta bien wellicht een iets makkelijker
variant, omdat je begint met twee noten van vier tellen. Dan kan je het ritme
van de bassen makkelijker oppakken. Ook nu heb ik een mp3 versie en een pdf
versie met bassen bijgevoegd om je zonodig een handje te helpen.
De titels van beide stukken zijn wederom uit de Spaanse cursusboeken van mijn
vriendin afkomstig.
Has
venido en Een walsje in F
Als een kind zo blij kan ik zijn, wanneer er uit mijn trekharmonica muziek
komt die me raakt en nog wel een tango. Iedereen hier in huis kan het lied wel
dromen, zo vaak heb ik het gespeeld. Mijn vriendin heeft ooit een cursus Spaans
gevolgd, in haar werkboeken vond ik de prachtige titel Has venido, jij bent
gekomen. Daar vond ik trouwens nog meer mooie titels, nu de tango's nog er
bij maken. Aangezien het baspatroon wat ongewoon is, maar wel heel mooi,
heb ik er een mp3 en een bladmuziekversie met bassen aan toegevoegd.
Een walsje in F is zoals de titel al suggereert, volledig in F geschreven.
Oftewel alle noten staan op de tweede rij. Speciaal voor diegene die de tango te
pittig vinden , een lekker makkelijk stuk.
Aravena en Nog een keer
Ik heb nooit geweten dat snelle nummers zo lekker zijn om te spelen. Het
lukte me nooit om een hoog tempo vast te houden, telkens verslikte ik me wel
weer ergens in een noot. Totdat ik zelf ging componeren. Nu kan ik ze op maat
maken en passend binnen mijn mogelijkheden. Aravena (genoemd naar een personage
uit de boeken van Isabel Allende, een Zuid-Amerikaanse schrijfster) rolde zo uit
mijn trekharmonica precies in het tempo waarin je het speelt. Geen idee waar ik
het vandaan haal!
De eerste regel van 'Nog een keer' speelde ik op een dag dat ik wat uit de losse
pols zat te spelen. 's Avonds had ik dat deuntje nog steeds in mijn hoofd. Reden
voor mij om er een compleet stukje van te maken. Nu zit ik het deuntje
regelmatig te fluiten waar ik ook ben. Weet dus waar je aan begint, dit deuntje
blijft in je hoofd hangen!
Carmelita en Soleil couchant
De texmex-achtige muziek blijft me inspireren. Carmelita kwam op een zonnige
dag uit mijn trekharmonica tevoorschijn.
De laatste vakantieweek verbleef ik in Zeeland. Daar liep ik op een mooie
zomeravond met mijn zoontje langs het strand en zag de zon onder gaan. Die sfeer
heb ik geprobeerd vast te leggen in Soleil couchant.
Vrolijke
meiden en Spelen in het water
Na drie vellen vol geschreven te hebben zonder leuk resultaat, maakte ik 's
avonds laat dit vrolijke lied. De volgende middag liet ik het horen aan drie
meiden die ik accordeonles geef. Een hoop gegiebel en gelach, maar een titel
konden ze niet verzinnen. Die heb ik toen maar zelf bedacht: Vrolijke meiden.
Mijn dochter zat naast me te MSNnen, toen ik haar de midifile van mijn laatste
compositie liet horen. Ze had wel een idee voor een titel: Spelen in het water.
Ik dacht meer aan iets van varen in een bootje. Nee, zij vond 'Spelen in het
water' geschikt en verder ..."Pap, ik ben bezig ja,.. dat snap je toch
wel?".
Sommer
in die Berge, Eva geht nach haus en Prendre patience.
Op de site van de harmonicahoek trof ik een prachtige ballade 'Schultze gets
the blues'. Tot zoiets moois ben ik (nog) niet in staat. Het inspireerde me wel
tot de Landler 'Sommer in die Berge'. Het lijkt er op geen enkele manier
op behalve de eerste noot. Tja hoe inspiratie werkt, ik heb geen idee, maar het
werkt wel.
In diezelfde stijl, dat wil zeggen de Duits/Oostenrijkse Volksmuziek, is 'Eva
geht nach Haus'. Dat lijkt op een mazurka. Iemand die er verstand van heeft,
moet me maar eens mailen wat precies de criteria zijn voor een mazurka en een
polka.
Op dezelfde dag dat bovenstaande nummers uit mijn pen rolden heb ik een frans
lied afgemaakt wat al enige tijd in mijn map rondslingerde en waar ik maar niet
uitkwam. Verschillende keren heb ik geprobeerd om dit nummer af te maken, zonder
succes. Maar deze week was het dus raak: zonder nadenken speelde ik de eerste
noten van dit lied op mijn Clubharmonica en liep de rest er 'vanzelf' achteraan.
Snel heb ik het uitgeschreven, want voor je het weet ben je het weer kwijt. De
titel spreekt voor zich: Prendre Patience (geduld hebben)
Circusparade
en Circus in Pieterburen
Mijn kinderen wilden deze zomer wederom met de circusschool mee naar
Pieterburen. Een van de onderdelen was een dagelijkse uitvoering bij de
zeehondencreche. Met enkele ouders werd er een 'circusorkestje' gevormd. Kort
voor de circusweek had ik voor mijn Club Harmonica een Dansje in D mineur
geschreven (staat ook onder Club Harmonica). Dat dansje bleek zeer geschikt om
tussen alle acts door te spelen (het publiek klapte vrolijk mee). Ik heb het een
beetje aangepast voor de tweerijer en het heet nu Circus in Pieterburen. Ter
plekke heb ik ook een eenvoudig marsje gemaakt (die bleek ik niet in mijn
repertoire te hebben). De kleinste kinderen, de welpjes, kwamen in een optocht
binnen gemarcheerd om hun zeehondenact te doen, daar moest passende muziek bij.
De Circusparade bleek een groot succes, in de eenvoud school de kracht
vermoedelijk. Op bijgaande foto ziet u het 'orkest' in actie!
Tampico
en Sommer aufs Land
Twee heel verschillende nummers die beiden het gevolg zijn van experimenten.
Ik heb mijn eigen stijl nog niet gevonden en sta open voor van alles. Voor
Tampico heb ik me laten inspireren door de Cajun muziek. Sommer aufs Land (een
landler) vindt zijn oorsprong in de Duitse Volksmuziek.
Pour ma Cherie en Ma fille Rosa
Ik speelde dit lied voor mijn lief op een dag dat we in de zonovergoten tuin
hadden kunnen zitten, maar we de koelte van het huis hadden opgezocht. Zij keek
mij slechts aan en ik wist de titel voor mijn lied.
Mijn dochter die hiervan getuige was maar onze blikken gemist had, vond het het
mooiste lied dat ik ooit gemaakt had. Helaas had ik de titel reeds opgedragen
aan mijn lief. Maar zo'n mooi compliment verleidde mij tot een minstens zo mooi
lied speciaal voor mijn dochter.
Mazurka
III M de luxe en Verlangen
Sinds 14 juni ben ik in het bezit van een trekharmonica waar ik al enige
tijd naar op zoek was. Een Hohner Club harmonica, de IIIM de luxe. Daar zit een
heel verhaal aan vast, wat ik nog wel een keer vertel. Een prachtexemplaar waar
ik heel blij mee ben. Ik heb eerst wat losse nummers zitten spelen uit een boek
van Mark Sohngen om vertrouwd te raken met die nieuwe vlam van me en als vanzelf
kwam de inspiratie voor een mazurka die ik een toepasselijke naam heb gegeven.
Zoals wel vaker het geval is kwam na dit vlotte vrolijke nummer een meer
ingetogen lied uit mijn nieuwe trekharmonica. Daar paste slechts de titel
verlangen bij.
Go
to sleep, .....
Voor deze nummers heb ik mijn inspiratie gevonden bij een optreden van
Brigitte Kaandorp. Zij speelde op haar accordeon het prachtige nummer 'Yellow
Roses' van Ry Cooder, nooit eerder gehoord. Mocht een van jullie dit nummer
hebben, mail me dan, want ik heb nog maar vaag de melodie in mijn hoofd. Die
melodie inspireerde mij tot het schrijven van een tweetal lullabys
(slaapliedjes). Go to sleep, my litle girl, doet in de verte denken aan een
slaapliedje van Mozart.
Van Go to sleep, my little darling is er ook een pdf file voor een 2,5 rijer
gemaakt. Mail me als je die wil hebben.
Inmiddels heb ik een MP3tje ontvangen met het nummer van Ry Cooder, bedankt Wim!
Yvon,
Sophie en Pour Emmely
'Met de franse slag', een nummer uit de bundel blijkt nogal populair. Een
van die enthousiastelingen was Emmely, een goede vriendin van mij. Speciaal voor
haar heb ik een nummer in diezelfde stijl geschreven, de meest snelle, dat past
goed bij haar. Zij was er heel blij mee en probeert het nu op haar dwarsfluit te
spelen. Binnenkort hoor ik het resultaat (wordt vervolgt! zie volgende
bladzijde)
Eenmaal in die franse stemming vloeide er 'vanzelf' nog meer uit mijn
trekharmonica. Yvon en Sophie zijn hiervan het resultaat.
Vervolg
Pour Emmely.
Recent op een van die warme zomerdagen speelde Emmely in haar mooie tuin
haar nummer voor mij. Prachtig om mijn eigen compositie op een fluit te horen.
Emmely is nog niet tevreden met het resultaat, ach ja.
Mien
limburgsche laind
Ik ben geboren en getogen in Limburg, maar woon alweer net zo lang in het
westen als dat ik ooit in het zuiden heb gewoond. Dit lied is een ode aan
mijn geboortegrond. Mijn inspiratie vond ik in de vele liedjes die door mijn
geheugen zweven en die ik vaak hoorde rond de carnavalstijd. Mooie ballades en
walsen waarin het leven bezongen wordt in al zijn rijkdom.
