Gezwicht voor een nieuw lid: de steirische harmonica april 2006

Mijn passie voor de diatonische harmonica steek ik niet onder stoelen of banken, integendeel. Mijn verslaving bevalt me uitstekend. Zo zeer zelfs dat ik gezwicht ben voor een ander lid van de diatonische familie, namelijk de steirische harmonica met zijn prachtige tubabassen.

  
Foto gemaakt door Eric Flikkenschild op de kunstroute mei '06

Al geruime tijd liep ik rond met de gedachte om eens op een steirische te spelen, de bassen en extra mogelijkheden spraken me wel aan. Echter de kosten en de idee dat ik wellicht een te grote stap zou zetten hielden me tegen. Naarmate ik me echter in het instrument ging verdiepen, kwam ik er achter dat de toetsenligging nagenoeg gelijk is aan de andere diatonische harmonica's, op een paar gleichtonen na.. Daarmee werd de drempel al lager. Even dacht ik nog dat ik me dan ook nog moest verdiepen in het Griff schrift maar na een paar internet klikken naar de site van Frans Fuchs (zie links) werd mij duidelijk dat het zelfs verstandiger is om in het notenschrift te blijven, wanneer je dat beheerst. Weer een drempel minder.
Toen bleven er niet veel drempels meer over, behalve de behoorlijke kosten van het instrument De verkoop van een van mijn accordeons bezorgde me een startkapitaal en zo begon ik mijn speurtocht.

Ik had gelukkig geen haast en na enige weken kwam de eerste voorbij op marktplaats.nl. Dat bleek hem niet te zijn. Wel werd me duidelijk dat het aanbod gering is op internet, maar de vraag ook. Rustig wachten op het geschikte moment dus!
Ik woon in het westen van het land dus even langs bij de winkels waar ze deze instrumenten verkopen, betekende minstens anderhalf uur heen en anderhalf uur terug reizen. Dat dus nog maar even niet. Ik verveel me niet met mijn club harmonica.

Mijn geduld werd recent beloond. Op Speurders.nl zag ik begin april de afgebeelde foto staan. Een Strasser in G/C/F/B stemming.  Een mooi instrument om te zien, goede stemming, redelijke prijs. Alleen helemaal in het oosten van het land. Maar zou de klank ook goed zijn. Na een week 'nadenken' besloot ik te gaan kijken, of beter luisteren. Want uiteindelijk zit ik meer te luisteren dan te kijken naar mijn harmonica. 

Ik had geluk een prachtige klank kwam me tegemoet toen de eigenaar er een deuntje op speelde. Zowel van binnen als van buiten verkeerde het instrument in uitstekende staat. En na het uitwisselen van allerhande informatie onder het genot van een paar koppen koffie vertrok ik met mijn nieuwe liefde huiswaarts.

En nu zit ik dagelijks te 'spelen met de steirische harmonica' en wederom te componeren. Gewoon wat eenvoudige walsjes om het instrument me eigen te maken. Ik kan er geen genoeg van krijgen en als ik even een kopje koffie drink al was het alleen maar om mijn rechterduim wat te ontlasten zit ik te kijken naar het prachtige uiterlijk. Tja .... ... wellicht snapt alleen een lotgenoot wat ik meemaak!