|
|
Alweer een nieuwe trekharmonica?
Ik trof wederom een liefhebber, die (net als ik inmiddels) een hele verzameling trekzakken had. Een man die actief was in de volksmuziek en veel samenspeelde met anderen. Hoe kwam hij aan zo'n aparte Dino baffetti en waarom deed hij zo'n mooi instrument weg? Ja dat was een heel verhaal. Hij had een jaar of twee geleden Dino Baffetti persoonlijk ontmoet op een beurs en 's avonds met hem in de kroeg gezeten. Toen hij vertelde dat hij op zoek was naar een AD beloofde Dino er wel een voor hem te maken, naar zijn wensen. En zo geschiedde, een Dino Baffetti zoals er maar een is, zonder de versierselen die normaliter op een diaton zitten, want dat wilde de eigenaar niet, maar wel met tipo mano tongen. Hij heeft er maar kort op gespeeld want de doedelzakspeler met wie hij samenspeelde in AD stemming, veranderde korte tijd later van stemming en dat beviel hun beiden uiteindelijk beter. En zo belandde dit prachtige instrument in zijn koffer en kwam er nog maar zelden uit. Totdat op een dag een keuze gemaakt moet worden en zo kwam het dat ik dit exemplaar aantrof op internet. Toen ik er op speelde was ik gelijk tevreden over de basklanken, mijn grootste zorg. Die klonken vol en warm. De diskant maakte me aan het twijfelen. Ik had mijn zwevende corona in mijn achterhoofd en deze driekorige zweefde minder. Mijn gastheer zag mijn twijfel, maar zag ook dat ik evenals hijzelf een liefhebber ben. Hij had nog niet eerder zulke mooie melodieën uit het instrument gehoord en genoot er van. Ik weet niet of dat de reden was, maar op een gegeven moment vroeg hij mij naar mijn laagste bod. Ik zat hardop te denken dat ik laag wilde inzetten, omdat het niet ondenkbaar was dat ik hem wilde laten bijstemmen, zodat hij meer zou zweven, en dat kost geld en theoretisch zou ik hem ook om die reden weg kunnen doen als die klankkleur me toch niet helemaal aanstaat en ja dan moet ik hem weer makkelijk kwijtraken. Mijn gastheer lied mijn bod eens even bezinken, terwijl wij wat ander instrumenten bespeelden en beluisterden. Na een kop koffie ging
hij zonder morren accoord met mijn haast onfatsoenlijk lage voorstel. Misschien
was het ook zijn vriendin die een duit in het zakje deed en het instrument zo
goed bij mij vond passen, die muziek die paste volgens haar erg goed bij het
instrument. |