Mijn laatste aanwinst: een Hohner Corona III in A/D/G stemming februari 2008

Nadat ik vrij snel ontdekte met mijn kleine Goudbrandje wat ik in augustus 2007 op de kop getikt had, dat de AD stemming goed bij mij paste, mocht ik van mezelf een luxere aanschaffen. Zo'n opdracht geef ik me zelden, maar ja ik heb dat ding bijna dagelijks in mijn handen en mijn vriendin vond het prima. Zo begon mijn zoektocht.
Ik heb heel verschillende exemplaren in mijn hand gehad van hele luxe modellen tot hele eenvoudige. Exemplaren die ik via marktplaats vond, maar ook menig trekharmonicazaak heb ik voor het eerst van binnen gezien. Er was echter geen enkele AD gestemde die me volledig kon bekoren. Totdat ik ergens in februari een advertentie op marktplaats zag staan van een Martinelli.

Zo kwam het dat ik op een avond naar Almelo toog om dit instrument te gaan bekijken en vooral te bespelen. Dit soort bezoekjes vind ik altijd erg leuk, omdat je bijna altijd lotgenoten treft. Verslaafden die net als ik maar niet uitgepraat raken over hun hobby. En ook nu werd ik meegenomen naar een zolder die volstond met allerlei trekharmonica's en steirische harmonica's. Ik had weer een liefhebber ontmoet die me graag meer wilde vertellen en laten horen van zijn passie. En hij trof een gewillig oor. De martinelli  is het niet geworden, ik vond de basklank zoals wel vaker niet mooi (lees vol) genoeg. Maar al pratende liet hij me meer instrumenten horen, ik voelde me als een kind in een grote snoepwinkel, want onze smaken liepen niet zover uiteen. Toen ik hem vertelde waar ik naar op zoek was, gaf hij me een rode Hohner Corona en nog wel een driekorige in ADG gestemd.

Ik pakte het niet meer zo nieuwe kastje van hem over, er zaten niet eens riemen aan,  zette het op mijn knie en begon te spelen. En terwijl ik speelde voelde ik wat ik al zo lang wilde voelen, een warm gevoel gleed over me en ik dacht dit is 'm. Die volle driekorige warme klank aangevuld met prachtige diepe bassen, deden me smelten. En alsof het zo moet zijn was het weer een oudje wat me bekoorde. Ik schijn te moeten vallen voor trekharmonica's waar reeds een verhaal aanzit, met wat deuken en krassen. De verkoper had hem al eerder te koop aangeboden, maar geen enkele respons gehad. Ook dat schijnt bij mij zo te moeten zijn, ik val voor de winkeldochters. Nou is een Hohner Corona geen winkeldochter, maar wel in Nederland, daar tref je ze niet veel en dan ook nog in een "afwijkende" stemming.
Zeer tevreden vertrok ik uit Almelo met mijn Corona zonder riemen en tas. Die laatste had ik nog thuis staan. Ooit van een collega overgenomen, zijn instrument was er te klein voor. Maar ook ik had er tot op dat moment nog geen passend instrument voor. Toen ik  diep in de nacht thuiskwam zette ik mijn corona toch nog even in de tas en het leek wel alsof hij er voor gemaakt was. Alles viel op zijn plek.
Een dag later ben ik bij een vriend hier in het dorp (die een nog grotere verzamelaar is dan ik) eens op zijn zolder op zoek gegaan naar een paar riemen en ja als alles klopt, klopt dit ook, dus daar lagen nog een paar vrijwel nieuwe zwarte riemen. Kortom als je me binnenkort ergens treft en je ziet mijn tevreden blik als ik op mijn Corona speel dan weet je nu hoe het komt.