Mijn allerlaatste aanschaf: een Hohner Corso GC    

  Voor degene die het nog niet in de gaten had, ik ben nogal gecharmeerd van Hohner trekharmonica's en dan vooral de driekorige Corso. Nog niet zo lang geleden heb ik een mooie oude AD aangeschaft en dat maakte dat ik dacht ik wil ook eigenlijk wel een GC in dezelfde uitvoering. Het is gewoon lekker om makkelijk te schakelen tussen instrumenten als ze dezelfde ligging hebben qua knoppen. Tenminste als de trekharmonica's betaalbaar zijn, anders ben ik ook gauw uitgepraat. Maar ik val voor instrumenten die blijkbaar niet zo populair zijn en dat drukt de marktprijs enorm.

De Hohner Corso GC word echter niet zo veel aangeboden op Marktplaats, dus als er een voorbij komt is het opletten. Recent zag ik er een te koop staan diep in Limburgse heuvelen. Een vrij nieuw exemplaar voor een schappelijke prijs. En zo toog ik op een dag naar Heerlen om de Corso te bespelen.
De Corso bleek van een overleden broer te zijn van de verkoopster en na een paar jaar in de koffer had ze besloten hem te verkopen. Ik raakte in gesprek zoals wel vaker het geval, en vertelde dat ik ook les gaf en een voorliefde had voor deze Hohners toen ze zei: "Eigenlijk speelde mijn broer het meest op een klein Hohnertje", en vervolgens haalde ze een goudbrandje te voorschijn, zonder riemen en met een kapotte duimriem. Of ik hier ook interesse in had. Ik dacht aan mijn leerlingen en zag al iemand enthousiast worden. Ik wilde er wel even op spelen, maar ja zonder riemen en duimriem spelen is niet zo handig, dus ik dacht ik moet me even een nummer te binnen laten schieten met veel lage noten, dan kan ik met mijn duim de bovenkant vasthouden. Zo kwam het dat ik "achter in het stille klooster" inzette. De verkoopster raakte gelijk ontroerd: "Ach dat speelde mijn broer ook altijd." Dat zijn mooie momenten die je niet kunt regisseren. Meestal zit ik wat toonladders te spelen om te horen of er geen valse noten inzitten en uitgerekend nu speel ik dan een liedje met zo'n herinnering.
Ik ging dus uiteindelijk met twee trekharmonica's de deur uit.

Ondertussen ben ik nu dus de trotse bezitter van drie Hohner Corso's in CF GC en AD stemming. Wanneer ik hier in huis zeg dat ik nu wel uitgekocht ben, word er een beetje besmuikt geglimlacht.