Vlakbij het paradijs
Recentelijk las ik het boek Ultra marijn van Henk van Woerden. Een van de
hoofdrolspeelsters vind op een klein eiland in de middellandse zee haar thuis.
Tijdens haar vele wandelingen gaat ze vaak naar een berg die uitzicht biedt op
de baai. Die plek noemt ze vlakbij het paradijs. Kort nadat ik dit stuk gelezen
had, pakte ik mijn steier en maakte dit lied.
De Trekwals en
Afscheid van Judith
De trekwals is een echte duw- en trekmelodie, die gelijk vertrouwd klinkt.
Vermoedelijk zitten er passages in uit andere nummers waardoor het zo bekend
klinkt, maar ik heb ze nog niet kunnen ontdekken. Tip: om extra lucht erbij te
pakken druk ik in de eerste regel bij de trekkende noten even de luchtknop
in. Als je goed luistert kan je het horen op de mp3 , je mist dan een bas in de
trek.
Met Afscheid van Judith besluit ik de serie die ontstaan is door het
lezen van het boek de vier maaltijden van Meir Shalev. Met de dramatische dood
van Judith eindigt ook het boek. Na het lezen van de laatste pagina's pakte ik
mijn harmonica en maakte dit stuk.
Judith en de Sojcher
drinken samen, Oded op zijn truck en Jacob ligt wakker van Judith
De afgelopen weken zat ik regelmatig verdiept in de roman 'de vier
maaltijden' van Meir Shalev. Als vanzelf kwam er muziek bij me op toen ik de
beelden voor me zag, die de roman bij me opriep. Het zijn mooie verhalen die
Meir Shalev verteld, over bijzondere maar tegelijkertijd gewone mensen in een
klein dorpje halverwege de vorige eeuw. Oded is bv als klein kind al
gefascineerd door auto's. Eenmaal volwassen rijdt hij 's nachts op zijn grote
truck en is hij helemaal in zijn nopjes.
Het verhaal gaat met name over Judith die op een dag in het dorp verschijnt en
een aantal mannen het hoofd op hol brengt. Zo is er Jacob, die volgens velen
getrouwd is met de mooiste vrouw van het dorp, maar die 's nachts wakker ligt
van Judith (door de diepe bas op de achtergrond hoor je de tijd wegtikken
terwijl hij ligt te piekeren). En Globerman, de koopman (de Sojcher) die het
bijzondere genoegen heeft om regelmatig met Judith een glaasje te drinken en
daar als geen ander van kan genieten. Dit laatste nummer heb ik ook in C/F
geschreven. De meeste nummers klinken echter het mooist op de warme klanken van
een G/C gestemde harmonica.
Middernacht en Der
August tanzt
Op mijn steier ben ik vaak aan het experimenteren met verschillende
klankkleuren of toonsoorten zo je wilt. Daar vloeien dan ook weer allerlei
melodieën uit voort. Der August tanzt (vernoemd naar een personage uit
een boek) is een voor mij typisch Duits dansje zoals ik er de laatste tijd wel
meer speel. Ze passen wel bij de steier.
Middernacht is een nummer wat ik in verschillende toonsoorten
uitgeprobeerd heb, en wat heel goed bij me past. Het zijn dit soort nummers die
ik speel na een dag werken en waarmee ik al spelende de rust in me voel
neerdalen
Hijsen die zeilen en
Spelen met een rij
Ik heb dit nummer gemaakt, ergens op een van die warme zomerdagen in juli.
Ik wilde een nummer maken waar wat meer vaart in zat, dit is het resultaat. De
titel bedacht ik pas enige weken later toen ik het stuk 'bijgevijld' had en in
de gaten had dat het wel wat weg had van een zeemanslied.
"Spelen met een rij' is ontstaan omdat ik het lekker vind om op de bes rij
wat heen en weer te lopen over de toetsen en wat te improviseren. Die bes rij
klinkt erg mooi in mijn oren, wellicht zoek ik ooit nog wel eens een steier met
bes/es/as/des stemming, maar voorlopig speel ik nog met deze rij.
Varen bij
zonsondergang
Wanneer ik op mijn steirische ga spelen, komen er als vanzelf hele rustige
deunen uit. Ik word er ook heel ontspannen van. De hele tijd denk ik nou moet er
maar eens een up tempo nummer gemaakt worden. Degene die de tot nu toe
geschreven nummers bekijkt zal wel denken weer zo'n rustig nummer, maar het is
niet anders. Ik volg mijn gevoel, blijkbaar ben ik in een ontspannen stemming.
Misschien komt er op een dag wel weer andere muziek, maar op dit moment moeten
jullie het doen met dit soort rustige een beetje lome muziek. Daar passen titels
bij als 'langs de oude trekvaart', 'onder de appelboom' en 'varen bij
zonsondergang'.
Onder de appelboom
Dit nummer wat ik ergens op een verregende zondagmiddag heb geschreven past
bij een mooie zomeravond, liefst als het al een beetje donker begint te
worden.
Je speelt het stuk tot aan DC al Coda dan ga je terug naar het begin, tot aan
het coda teken (bolletje met een kruis er in) vandaar ga je naar het andere coda
teken op de laatste regel en rond je het stuk af. Luister anders ook even naar
de mp3 en lees mee met de bladmuziek.
De titel verwijst naar een mooi gedicht van Rutger Kopland, dat staat bij mij in
de bundel 'ik heb de liefde lief' maar is vast ook elders te vinden.
Ga maar met ons mee en
de withals vliegenvanger
Het eerste nummer is een
variatie op de zon breekt door. Toen ik het nummer zat te maken had ik
het niet in de gaten, maar later zag ik dat het behoorlijk op dit nummer lijkt.
Echter er is iets aan toegevoegd. Inmiddels beheers ik de bassen van mijn
steirische harmonica beter en dat betekent dat er wisselbassen in voorkomen en
aan het einde van het stuk een basloopje. De titel sluit aan bij de eerste
drie maten van het dubbele noten stuk. Ga maar met ons mee ja met ons mee de
zomer te-ge-moet
We blijven ook nog even in de vogelnamen. De withals vliegenvanger is een
neefje van de bonte vliegenvanger. Ook dit nummer onderscheid zich niet heel
sterk van andere nummers, maar ook hier komen voor het eerst wisselbassen en een
basloopje voor.
Beide nummers zijn in F geschreven en daardoor relatief makkelijk om te
schrijven naar de C/F, daar tref je dus ook een versie van deze nummers aan.
Langs de oude trekvaart en
de bonte vliegenvanger
Met de paasdagen had ik wat meer dan normaal gelegenheid om te componeren.
Reeds op zaterdag rolde daar een prachtig nummer uit, vind ik zelf: Langs de
oude trekvaart. Hier vlak in de buurt loopt een oude trekvaart. Inmiddels
wordt deze al lang niet meer gebruikt, maar ooit zo stel ik me voor kon je daar
staan terwijl de trekschuiten langzaam voorbij voeren. Daar moest ik aan denken
toen ik dit nummer zat te spelen.
Het is ook het enige nummer wat ik in die dagen gemaakt heb. In de dagen er na
kon ik mezelf niet meer evenaren, het was allemaal niks wat er uit mijn
harmonica kwam. Pas later in de week zat ik wat te spelen op de vierde rij in
Bes dus. Gewoon wat op en neer lopen over de toetsen en zo ontstond de bonte
vliegenvanger. De titel vond ik, als trouw lid van de vogelbescherming, in
een prachtig blad waarin de meest byzondere vogelsoorten beschreven worden, die
gewoon in ons land voorkomen. Een er van is de bonte vliegenvanger, over deze
vogel schreven zij o.a.: "als april overgaat in mei, komt de bonte
vliegenvanger terug uit Afrika. Half augustus vertrekt hij weer. In die korte
tijd laat hij ons genieten van zijn meesterlijke dwarrelvluchten bij het vangen
van een vliegend insect."
De zon komt op en Schoenlapperswals
De zon komt op begint heel eenvoudig met enkele noten en halverwege, als de
zon opkomt, pak ik de dubbele noten, die vrij gemakkelijk liggen. Hierdoor krigt
de titel meer body.
In de 'schoenlapperwals' expirimenteer ik vanaf het begin met dubbele
noten, maar pak ik de loopjes in de derde en vierde regel nog enkel. Dat was me
nog iets te moeilijk. Maar dat kan hier ook wel. De titel ontstond doordat ik op
zoek was in een bloemenboek naar een leuke titel voor dit stuk. Daar kwam ik de
naam schoenlappersplantje tegen. Zo kwam ik op het idee, het nummer pas wel bij
een schoenlapper.
Stroomafwaarts en Dwalen op
de heide
Mijn site heet niet voor niets spelen met de harmonica, want ik zit vaak
gewoon op mijn gevoel wat te spelen. Ik weet vaak ook niet in welke rij ik
zit te spelen. De klanken die ik hoor bepalen of ik verder ga. En zo ontstaat
ergens een melodielijn die ik verder ga uitwerken.
Zo zijn de eerste twee nummers ontstaan. Dat ze in 3/4 maat geschreven zijn ligt
voor de hand, omdat dit een walsmaat is die zeker in het begin lekker rustig is
en nog weinig vaardigheden vereist. Om die reden openen de eerste twee nummers
met enkele noten en stap ik pas gaandeweg het stuk over op dubbele noten. Stroomafwaarts
is hier een mooi voorbeeld van. Het begint heel rustig en pas tegen het
einde komen de dubbele noten. Bij 'dwalen op de heide' pak ik al in de
eerste regel de dubbele noten en laat ik ze de rest van het stuk niet meer los.
