Optreden op de markt zomer 2008

Langzaamaan zet ik steeds meer stappen in het naar buiten treden, dat wil zeggen optreden voor publiek. Inmiddels speel ik redelijk wat nummers uit mijn hoofd en heb ik links en rechts wel eens gespeeld op een verjaardag of receptie, maar dat zijn optredens waarvoor ik word gevraagd en waar ze me dus kennen.
Gezien het feit dat deze optredens me goed afgingen, besloot ik een stap verder te zetten en eens te gaan spelen op een markt. Gewoon in de buitenlucht ergens gaan staan op een markt, vergt toch wel enige moed, want waar ga je staan, vinden die kraamhouders het wel leuk, kortom spanning in het lijf. Maar tegelijkertijd ook uitdaging: vooral niet te veel nadenken, ergens gaan staan en spelen maar nam ik me voor en zo is het ook gegaan.
Op een braderie in Hoorn zette ik mijn eerste schuchtere stappen met vertrouwd repertoire en alsof het zo moest zijn na vijf minuten komt er een man op me af en vraagt of ik ook het Wolgalied ken. Oeps hoe gaat dat ook alweer, met een beetje improvisatie speel ik de eerste maten: "Ja dat is goed", zegt hij enthousiast en vervolgens begint hij in het Russisch mee te zingen. Dat klonk prachtig, vooral zijn stem, ik hakkelde ondertussen een beetje mee. Na twee coupletten is hij door zijn Russisch heen, geeft me een hand en zegt: "Mooi!" en loopt weg. Ik was weer een ervaring rijker. Toevalligerwijs stond op dat moment mijn vriendin te kijken en maakte er een foto van.

                                                           

Diezelfde dag heb ik op meerder plekken gespeeld en ik kan niet anders zeggen dan dat ik het een leuke ervaring vond: Kinderen die door hun moeders meegetrokken worden omdat ze willen blijven kijken; mensen die langere tijd meestal van enige afstand naar je zitten te luisteren. Maar uiteraard ook velen die me straal voorbij lopen.                                                                   

Deze zomer heb ik ook andere markten bezocht en inmiddels ook allerlei mensen gesproken die het mooi vonden en bv een nummer nog eens wilden horen, maar vooral ook allerlei vragen hadden over het instrument.
Ik ben weer een drempel overgestapt en denk niet eens meer na voordat ik ga spelen, gewoon doen. Voorlopig hoogtepunt is spelen op het open podium op het trekzakfestival van Enkhuizen, waar ik eerst een hele middag met veel plezier heb gespeeld in de binnenstad. Alleen als ik de foto's zie denk ik wel dat er aan de presentatie nog wel het een en ander verbeterd kan worden, maar ja ik ben ook nog maar net bezig met naar buiten treden. Ik troost mij voorlopig maar even met de gedachte dat menigeen dat zal hebben wanneer je foto's van jezelf ziet.