Terugblik op 2008

Soms vraag ik me wel eens af welke kant ik op ga. Telkens als ik denk nu heb ik wel ongeveer mijn draai gevonden, lijkt die ontwikkeling alweer bijna klaar en dient zich een volgende aan. Er is ook zoveel leuks te ontdekken in trekharmonicaland. Ik schreef vorig jaar al dat er een moment komt waarop ik keuzes moet maken, ik ben alleen maar weer meer gaan doen dit jaar. Dit jaar heb ik een aantal keuzes gemaakt, die me soms zwaar vielen. Maar waar ik nu aan het einde van het jaar wel tevreden over ben.

Een daarvan is dat ik gestopt ben met mijn accordeon activiteiten. Tot de zomer speelde ik nog accordeon bij een shanty koor en gaf ik nog wat les. De aanleiding was simpel: ik had mijn accordeon weggebracht voor een reparatie en toen ik hem na enkele weken terugkreeg voor een reparatie, kon ik er niet meer gelijk op spelen. Dat was het moment dat ik besloot te stoppen met al mijn accordeonactiviteiten die nog liepen en me volledig toe te leggen op de trekharmonica. Mijn accordeon is inmiddels de deur uit, die beslissing viel niet zwaar, wel dat ik daarmee ook afscheid nam van het koor waar ik jarenlang met veel plezier lid van was. Ik zag mezelf geen trekzak spelen bij het koor. Het koor is gewend aan accordeonisten die een breed repertoire aankunnen, te breed voor mij als simpele trekzakspeler.

De tijd die daardoor vrij kwam was heel snel gevuld, want na de zomer melden zich vele nieuwe collega's, die op zoek waren naar les. Met veel plezier en geduld maak ik hun wegwijs en probeer iets van mijn passie over te dragen. Het is prachtig om te zien, dat datzelfde vuur in hun wakker word wanneer ze merken dat ze greep krijgen op hun instrument.
De nieuwe leerlingen inspireerden mij tot het uitwerken van eenvoudige walsjes die ik gebundeld heb en die elders op de site te koop staat.

Ook het samenspelen met anderen heb ik na de zomer verminderd. Het lukte me niet om regelmatig te oefenen, en vooral om al het repertoire uit mijn hoofd te spelen, ondanks het feit dat ik dagelijks speel. Gelukkig viel dat samen met andere ontwikkelingen waarin mijn samenspeel collega's terecht waren gekomen, dus de frequentie verminderen kwam ons allemaal goed uit.

De steirische harmonica heeft ook geleden onder het feit dat ik niet alles kan. Uiteraard heeft hij niet echt geleden, integendeel hij is amper uit zijn koffer gekomen. Ik heb nog wel een poging gedaan door een boek aan te schaffen in griffschrift, wat ik nu wel snap, simpeler dan ik dacht trouwens, maar het heeft er niet toe geleid dat hij vaker uit zijn koffer kwam.  Vermoedelijk gaat hij volgend jaar de deur uit. Instrumenten horen bespeeld te worden in mijn optiek.

De samenspeeldagen hebben (nog) niet geleden onder het kiezen, maar ik acht het niet ondenkbaar dat dat volgend jaar het geval is. Mijn doel van deze dagen was ooit nieuwe collega's ontmoeten, nou dat doel is wel bereikt. Inmiddels is het een soort trefpunt geworden waar velen eens even bijpraten over hun passie. Wellicht krijgt het een andere vorm, ik loop er nog over na te denken: misschien iets waarbij nieuwe leerlingen een plek krijgen; misschien wat meer uitwisseling, ik zoek nog naar de vorm.
Ondertussen ben ik namelijk ook steeds actiever in andere stemmingen dan CF en zou daar ook wel meer mee willen met anderen.

Dit jaar heb ik maar liefst twee AD gestemde trekharmonica's aangeschaft en een verkocht. Om met dat laatste te beginnen, mijn kleine Hohner goudbrand heb ik na bewezen diensten verkocht en daarvoor in de plaats zijn een luxe Dino Baffetti Diaton en een oude corona ADG gekomen. Die laatste voelt zo vertrouwd dat zij de eerste is die ik pak als ik ergens ga optreden.

Maar ook hier komt alweer een nieuwe ontwikkeling aan, want in het najaar mocht ik van mezelf een luxere GC aanschaffen. Dat werd gezien het succes van de ADG een corona GCF. Wellicht heb je het verhaal elders op mijn site gelezen, maar ik besloot in tegenstelling tot de ADG geen toets te draaien. Tja ... daar komt vervolgens weer een ontwikkeling aan die vergelijkbaar is met het persoonlijk uitvinden van het wiel. Menigeen kent dat ding al jaren en ik denk Whouw dat is interessant. Daar zitten mogelijkheden op die ik niet eerder bedacht of gezien heb. Zo kan ik helemaal verdwijnen in het ontdekken van toetscombinaties en de vele klankkleuren die daar uit voort vloeien. Dat blijven voor mij toch de mooiste momenten: wanneer ik gewoon in de huiskamer wat zit te klooien en helemaal beneveld word door de prachtige klanken die ik hoor.

Dit jaar ben ik ook wat meer naar buiten getreden, door links en rechts eens voor volslagen  onbekenden te spelen, in dit geval o.a. op een paar zomermarkten. Elders op mijn site staat een verslag hiervan. Het is nog heel bescheiden, maar vermoedelijk breidt zich dat vanzelf uit, want het ene optreden leidt vaak weer tot een ander. Vooralsnog geef ik hier geen actieve publiciteit aan, omdat ik zoals ik al eerder schreef, niet alles kan.

Verder ben ik dit jaar actief geworden op Youtube. Met een simpel handzaam videorecordertje voor een paar centen op marktplaats gekocht zit ik hier in de huiskamer wat filmpjes op te nemen en vervolgens te bewerken op de computer. Hartstikke leuk om te doen en het levert een nieuw internationaal publiek op, die mijn website bezoeken. Recent leidde dat tot een leuk compliment van een Fransman die mijn musette-achtige stukjes erg kon waarderen!

Nog steeds werk ik mijn site gemiddeld eenmaal per maand bij, met allerlei repertoire waar ik mee bezig ben. De bezoekersaantallen namen de eerste helft van het jaar wat af, maar sinds ik actief ben op Youtube, komen er nieuwe bezoekers bij en sta ik gemiddeld op zo'n 48 bezoekers per dag.

Het moge duidelijk zijn dat ik mij geen seconde verveel sinds de trekharmonica hier in huis zijn intrede heeft gedaan, integendeel. Wat het komende jaar brengt, ach de tijd zal het wel leren, ik sta er wel voor open!

Gerard Gerritsen
december 2008